آکنه چیست | علت آکنه و علائم علائم آکنه

آکنه چیست | علت آکنه و علائم علائم آکنه

به مجله خبری دکتر سلامی خوش آمدید در این مقاله شما را با آنه آشنا میکنیم پس با دقت مقاله را مطالعه کنید تا بتوانید مشکل خود را حجل کنید .

آکنه نوعی بیماری مزمن و التهابی پوستی است که باعث ایجاد لکه و جوش هایی به خصوص در صورت، شانه ها، پشت، گردن، سینه و بالای بازوها می‌شود.

جوش های سر سفید، جوش های سر سیاه، کیست ها و ندول ها انواع آکنه هستند و این بیماری شایع ترین بیماری پوستی در جهان است.

این وضعیت معمولاً با فعال شدن غدد چربی در دوران بلوغ روی می‌دهد، اما می‌تواند در هر سنی بروز کند. این شرایط خطرناک نیست اما می‌تواند زخم‌های پوستی برجای گذارد.

این غدد چربی تولید می‌کنند و  در مردان و زنان، بوسیله ی هورمون های مردانه مترشحه از غدد فوق کلیوی تحریک می‌شوند.

حداقل ۸۵ درصد افراد در سنین ۱۲ تا ۲۴ سال با بروز آکنه مواجه می‌شوند.

من دیگر نوجوان نیستم، چرا هنوز هم آکنه دارم؟!” این سوالی است که ما هر روز از بیماران می‌شنویم. حقیقت این است که مشاهده تداوم آکنه در بزرگسالی کاملاً عادی است. با اینکه آکنه به عنوان یکی از معضلات دوران نوجوانی شناخته می‌شود، اما می‌تواند در همه سنین رخ دهد.

آکنه بزرگسالی از نظر علل و روش های درمانی شباهت های بسیاری با آکنه نوجوانی دارد. با این حال آکنه بزرگسالی چندین خصوصیت منحصر به فرد نیز دارد.

آکنه چیست | علت آکنه و علائم علائم آکنه

حقایقی درباره آکنه

در اینجا اطلاعاتی در مورد آکنه آورده شده است:

  • آکنه نوعی بیماری پوستی است که غدد چربی واقع در قاعده فولیکول های مو را درگیر می‌کند.
  • این بیماری ۳ نفر از هر ۴ نفر دارای سنین ۱۱ تا ۳۰ سال را درگیر می‌کند.
  • این بیماری خطرناک نیست، اما می‌تواند اسکارهای پوستی برجای گذارد.
  • درمان به شدت و میزان پایداری آن بستگی دارد.
  • فاکتورهای خطر شامل ژنتیک، سیکل قاعدگی، اضطراب و استرس، آب و هوای گرم و مرطوب، استفاده از لوازم آرایشی دارای پایه روغنی و فشردن جوش ها هستند.

چه عواملی در بروز آکنه بزرگسالی مؤثر هستند؟

آکنه بزرگسالی یا آکنه بعد از بلوغ، آکنه ای است که بعد از ۲۵ سالگی روی می‌دهد. در بیشتر موارد، همان عواملی که موجب بروز آکنه نوجوانی می‌شوند، در آکنه بزرگسالی نیز نقش دارند. چهار عاملی نقش مستقیمی در بروز آکنه دارند عبارتند از: تولید بیش از حد روغن، مسدود شدن منافذ توسط سلول های چسبنده پوست، باکتری ها و التهاب.

چندین عامل غیرمستقیم، مانند موارد زیر، نیز وجود دارد که عوامل مستقیم فوق را تحت تأثیر قرار می‌دهد:

  • هورمون ها، استرس و سیکل قاعدگی در زنان، همگی در تولید روغن مؤثر هستند
  • محصولات مو، محصولات مراقبت از پوست و آرایش، که می‌توانند منجر به مسدود شدن منافذ پوست شوند
  • رژیم غذایی، که می‌تواند در التهاب تمام بدن نقش داشته باشد.

برخی داروها مانند کورتیکواستروئیدها، استروئیدهای آنابولیک و لیتیوم نیز می‌توانند در ایجاد آکنه مؤثر باشند.

بسیاری از اختلالات پوستی، از جمله آکنه، می‌توانند دریچه ای به سوی بیماری سیستمیک باشند. به عنوان مثال، ریزش مو، رشد بیش از حد موها، سیکل قاعدگی نامنظم، یا افزایش یا کاهش سریع وزن همراه با آکنه، یا بروز سریع آکنه بدون سابقه قبلی، همگی می‌توانند علامت خطر یک بیماری زمینه ای مانند سندرم پلی کیستیک تخمدان، یا سایر اختلالات غدد درون ریز باشند.

در صورت مواجهه با علائم دیگر پزشک را از این موضوع مطلع سازید؛ ممکن است پزشک نسبت به معاینات بیشتر توصیه داشته باشد.

پوست انسان دارای منافذی است که با غدد چربی زیر پوست ارتباط دارد. فولیکول ها غدد را به منافذ متصل می‌کنند. فولیکول ها کیسه های کوچکی هستند که وظیفه تولید و ترشح مایع را بر عهده دارند.

غدد مایعی روغنی به نام سبوم تولید می‌کنند. سبوم سلول های مرده پوست را از طریق فولیکول ها به سطح پوست می‌رساند. یک موی کوچک از طریق فولیکول به خارج از پوست رشد می‌کند.

جوش ها با مسدود شدن این فولیکول ها ایجاد می‌شوند و روغن در زیر پوست تجمع می‌یابند.

سلول های پوستی، سبوم و مو می‌توانند همه در پلاک تجمع یابند. این پلاک با باکتری ها آلوده شده و در نتیجه متورم می‌شود. با آغاز تجزیه پلاک، جوش شروع به ظاهر شدن می‌کند.

ﭘﺮﻭﭘﻴﻮﻧﻲ ﺑﺎﻛﺘﺮﻳﻮﻡ ﺁﻛﻨﻪ (P. acnes) نام باکتری هایی است که روی پوست زندگی می‌کنند و به عفونت جوش ها کمک می‌کنند.

تحقیقات نشان می‌دهد که شدت و فراوانی آکنه به سویه باکتری ها بستگی دارد. همه باکتری های آکنه منجر به ایجاد جوش نمی شوند. سویه ای وجود دارد که به عاری ماندن پوست از جوش کمک می‌کند.

فاکتورهای هورمونی آکنه

فاکتورهای گوناگونی در القای آکنه نقش دارد، اما علت اصلی آن افزایش سطح آندروژن است. آندروژن نوعی هورمون است که با آغاز نوجوانی سطح آن افزایش می‌یابد. این هورمون در زنان به استروژن تبدیل می‌شود.

افزایش سطح آندروژن موجب رشد غدد چربی واقع در زیر پوست می‌شود. غده بزرگ شده سبوم بیشتری تولید می‌کنند. سبوم اضافی دیواره های سلولی منافذ را تجزیه کرده و امکان رشد باکتری را فراهم می‌کند.

سایر محرک های احتمالی آکنه

بر اساس برخی از مطالعات، فاکتورهای ژنتیکی نیز ممکن است منجر به افزایش خطر شوند.

سایر دلایل عبارتند از:

  • برخی از داروهایی که حاوی آندروژن و لیتیوم هستند
  • مواد آرایشی روغنی
  • تغییرات هورمونی
  • استرس عاطفی
  • قاعدگی

چگونه می‌توان از بروز آکنه پیشگیری کرد؟

آکنه چیست | علت آکنه و علائم علائم آکنه

مانند بیشتر رخدادهای زندگی، آکنه نیز همیشه کاملاً تحت کنترل فرد نیست. با این وجود، چندین نکته کلیدی وجود دارد که برای کمک به پیشگیریا ز بروز آکنه توصیه می‌شود:

  • هرگز با آرایش به رختخواب نروید.
  • برچسب ها را چک کنید: هنگام خرید محصولات آرایشی و مراقبت از پوست، همیشه به دنبال عبارت “non-comedogenic (غیر کومدون زا)” ، “oil-free (بدون روغن)” یا “won’t clog pores (منافذ پوستی را مسدود نمی کند)” باشید.
  • از مصرف روغن های صورت و محصولات موهای حاوی روغن خودداری کنید.

برخی از لکه های آکنه واقعاً آکنه نیستند، اما تغییرات رنگی پس از التهاب ناشی از ضایعات آکنه قبلی یا کندن آکنه یا جوش هستند. برای جلوگیری از تیره شدن این لکه ها، هر روز از ضد آفتاب با SPF 30، آبرسان یا روشن کننده استفاده کنید.

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد تغییرات خاص رژیم غذایی می‌تواند به کاهش ریسک آکنه کمک کند. به عنوان مثال، بررسی داده‌های ۱۴ مطالعه مشاهده ای که شامل حدود ۸۰،۰۰۰ کودک، نوجوان و جوان بود، ارتباطی بین محصولات لبنی و افزایش خطر آکنه را نشان داد.

برخی مطالعات، ارتباط میان غذاهای با شاخص قند بالا (غذاهایی که باعث می‌شوند با سرعت بیشتری سطح قند خون افزایش یابد) و آکنه را نشان دادند.

با این اوصاف بهتر است در مورد اطلاعات نادرست درباره تغذیه و پوست محتاط باشید. ما به دنبال اطلاعات علمی و مبتنی بر داده هستیم؛ شواهد مربوط به ارتباط میان رژیم غذایی و آکنه در حال شکوفایی هستند. احتمالاً در آینده، اثر رژیم غذایی بر آکنه بهتر درک شود.

انواع آکنه

جوش ها از نظر اندازه، رنگ و میزان درد متفاوت هستند. جوش ها ممکن است در قالب های زیر باشند:

  • جوش های سر سفید: این ها زیر پوست باقی مانده و کوچک هستند.
  • جوش های سرسیاه: آنها به وضوح قابل مشاهده هستند، سیاه هستند و در سطح پوست دیده می‌شوند.
  • پاپول ها: برجستگی های کوچک و معمولاً صورتی رنگ، که در سطح پوست قابل رؤیت هستند.
  • پوسچول: این ها به وضوح در سطح پوست قابل مشاهده هستند. قاعده آنها قرمز رنگ بوده و در بخش بالایی خود چرک دارند.
  • ندول ها: به وضوح در سطح پوست قابل مشاهده هستند. آنها جوش های بزرگ، سفت و دردناکی هستند که در اعماق پوست قرار دارند.
  • کیست ها: آن ها به وضوح در سطح پوست قابل مشاهده هستند. آنها دردناک بوده و پر از چرک هستند. کیست ها می‌توانند منجر به ایجاد اسکار شوند.
آکنه چیست | علت آکنه و علائم علائم آکنه مجله دکتر سلامی

آکنه چگونه درمان می‌شود؟

با رعایت چند نکته ساده، می‌توانید میزان جوش‌ها و عوارض آنها را به حداقل رسانید و آثار درمان‌های جوش یا آکنه را به حداکثر رسانید. در ادامه با ما باشید تا از این نکات آگاه شوید.

1- جوش‌های خود را فشار ندهید.این کار باعث تشدید آکنه و گسترش التهاب می‌گردد. فشار دادن جوش‌ها به ندرت لازم است ولی اگر لازم باشد که جوش‌های سر سفید و سر سیاه فشرده شوند باید این کار توسط متخصص پوست انجام شود.

2- صورت خود را روزی دو بار با آب ولرم و پاک کننده ملایم به آرامی بشویید. جوش صورت به دلیل بهداشت کم و نامناسب نیست.در واقع شستشوی شدید باعث تحریک پوست و تشدید آکنه می‌شود.

3- هنگام خرید مواد آرایشی پوست و مو دقت کنید که کومدون زا نباشد و لفظ non comedogenic روی آن حک شده باشد. این لفظ یعنی که ضد آفتاب یا ماده آرایشی کاربردی باعث انسداد سوراخ‌ها و نتیجتاً تشدید آکنه نمی‌شود.

4- موی چرب یا لوازم ورزشی در تماس با پوست می‌تواند باعث تحریک پوست و تشدید آکنه شود. پس اگر موی شما چرب است هر روز آن را شستشو دهید و از تماس آن با پوست جلوگیری کنید. دقت کنید موادی به موهای خود می‌مالید چرب نباشد. پوشیدن لباس نخی زیر لباس‌های ورزشی از تماس با پوست جلوگیری می‌کند.

5- اجازه دهید اثرات داروها با گذر زمان ظاهر شود.از پزشک خود راجع به شروع اثر داروها و زمان حداکثر اثر دارو بپرسید. به طور معمول 8-6 هفته طول می‌کشد تا اثر داروها شروع شود. پس تا این زمان داروها را منظم مصرف کنید.

6- داروها را دقیقا طبق نظر پزشکتان مصرف کنید. مصرف بیش از حد داروها نه تنها باعث بهبود سریعتر نمی‌شود بلکه گاهی آکنه را بدتر می‌کند.

7- از آفتاب دوری کنید. بر خلاف نظر عامه مردم آفتاب گرفتن (tanning) و تابش معمول آفتاب آکنه را بدتر می‌کند. به علاوه بعضی از داروهای آکنه، پوست را به تابش آفتاب و اشعه ماورای بنفش حساس می‌کند و می‌تواند موجب آفتاب سوختگی شود. پس مهم است که از وسایل محافظت از آفتاب (کلاه، ضد آفتاب و…) استفاده کنید. دقت کنید ضد آفتاب شما حتما باید فاقد چربی باشد.

در این مقاله سعی شده که به تمام سوالات شما پاسخ داده شود. اگر سوالی در ذهن شما بوده که بعد از خواندن این مقاله هنوز پاسخ داده نشده است، لطفا آن را در قسمت پایین بنویسید. پاسخ سوال شما به ایمیل شما ارسال میشود و پرسش و پاسخ شما بدون ذکر نام شما به مقاله اضافه خواهد شد.

مجله خبری دکتر سلامی

پاسخ ترک

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید

پنج × 4 =